Bijna 15 op de 100. Dat is geen randgroep.

In 2024 gaven ongeveer 634.000 Vlamingen tussen 15 en 64 jaar aan dat ze hinder ondervinden door een handicap, een aandoening of een ziekte. Bijna 15 op de 100 mensen op werkende leeftijd.

De helft van hen werkt. Die mensen zitten dus al naast je, vandaag.

Bij mensen zonder die hinder werkt ruim acht op de tien.

Cijfers: Steunpunt Werk, Trendrapport 2025 (data 2024, Vlaams Gewest, op basis van de Enquête naar de Arbeidskrachten). Werkzaamheidsgraad 20-64 jaar: 49,8% met hinder, 82,0% zonder.

Meer dan dertig procentpunt verschil. Dat zegt niets over die mensen.
Dat zegt iets over het werk.

Passend werk voor iedereen

OPUS APTUS is Latijn. Opus betekent werk. Maar ook: resultaat, en meesterwerk.
Aptus betekent passend, geschikt.

Samen: werk dat past.

Die naam is geen etiket dat we er achteraf op geplakt hebben. Het is de opdracht die we onszelf gegeven hebben.

Werk dat past, is niet iets voor een kleine groep. Kijk naar je collega's. Diegene die
's ochtends niet aanspreekbaar is vóór haar eerste koffie. Iemand die thuiswerkt, omdat het op kantoor te druk is om na te denken. Een ander die alles op papier wil, want anders onthoudt hij het niet.

Dat zijn allemaal aanpassingen. Alleen noemt niemand ze zo.

Werk dat past bij wie het doet, werkt beter. Het loopt vlotter, er gaat minder mis, en mensen houden het langer vol. Ze voelen zich er ook beter bij. Daar wordt een heel team blijer van, niet alleen maar één persoon.

Daarom krijgt iemand met een beperking bij ons niet méér aanpassingen dan een ander. En ook niet minder. Gewoon: de aanpassingen die nodig zijn om het werk haalbaar te maken. Net zoals bij de collega's.

En wie bepaalt wat er nodig is? De persoon zelf. Niet wij, en niet iemand die van een afstand denkt te weten wat goed voor je is. Ook niet meer dan nodig: te veel hulp is even goed een mismatch als te weinig.

Geen gunst. Geen uitzondering. Gewoon logisch.

Dit is geen goed bedoeld idee

Wij beginnen bij het werk, niet bij de persoon.

De meeste systemen doen het omgekeerd. Ze nemen een vacature zoals die is, en zoeken er iemand bij die erin past. Wij kijken eerst of die vacature zelf wel klopt.

Dat is geen kwestie van aanvoelen. We kennen de weg in de regelgeving en de premies: wat bestaat, voor wie, en vanaf wanneer. We volgen het onderzoek naar werk, teams en uitsluiting: hoe werk mensen buitensluit, en wat een team doet werken. We toetsen ons eigen werk daaraan. En we weten uit eigen ervaring hoe het is om te botsen op werk dat niet past.

Wat we niet doen: invullen wat iemand nodig heeft. Dat weet die zelf het best.
Wij zorgen dat het werk het toelaat.